مبارز صلح جوی عاشق

«مبارزه جنگ نیست، صلحی هوشمندانه است و مبارز بزرگ، مبارز صلح جوی عاشق است؛ مبارزی است که بزرگترین سلاح مبارزه اش محبت اوست، او به اتکای «یکی» مبارزه می کند، چه بسا از مبارزه کردن اولیه ترین اصول و فرمولهای مبارزاتی را نداند، اما چون به اتکای «یکی» در میدان حاضر شده است، چون برای یکی، به عشق یکی و برای اثبات وفاداری و غیرت و دوستی اش به یکی راهی میدان شده است… پیروزی را قبل از ورود به میدان از آن خود کرده است. مبارز حقیقی پیش از ورود به میدانِ مبارزه، قربانی نمی دهد، او خودش را خیلی پیشتر از اینها قربانی ساخته است؛ غرور و منیتش را سر بریده است و روحش را تسلیم «یکی» کرده است. او حتی فکر کردن به خودش را نیز از یاد برده است. از خود گذشتگی ندارد چون خیلی پیشتر از اینها از خودش گذشته است. او بی خود است و با یکی؛ پس یکی همیشه با اوست… و توفیق حقیقی از آن اوست…» - ایلیا «میم»